دانلود word بررسي عوامل همراه در بهبود افتادگي پا

لینک دانلود

 دانلود word بررسي عوامل همراه در بهبود افتادگي پا دارای 9 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد دانلود word بررسي عوامل همراه در بهبود افتادگي پا  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي دانلود word بررسي عوامل همراه در بهبود افتادگي پا،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن دانلود word بررسي عوامل همراه در بهبود افتادگي پا :




نام کنفرانس، همایش یا نشریه : مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان

تعداد صفحات :9

مقدمه: افتادگی پا یک مشکلی شایع و ناراحت کننده است که می تواند منجر به افتادن و صدمه بدنی شود. با توجه به نگرانی بیماران و پزشک از پیش آگهی این عارضه، بهبودی نسبی در پاره ای از موارد و نبود مطالعه کامل در این مورد در کشور ما، ایران با وجود انواع درمان های انجام شده، مطالعه و بررسی دقیق تر برای ارزیابی پیش آگهی در این بیماران ضروری به نظرمی رسد.هدف: تعیین عوامل همراه در بهبود افتادگی پا با توجه به سن، جنس، نوع و علت ضایعه، زمان بروز تا ارجاع و نوع درمانمواد و روش ها: این یک مطالعه توصیفی رو به جلو است که در مرکز اکترودیاگنوزیس بیمارستان پورسینای رشت در سال 90-1389 انجام شد. پس از ورود بیماران مبتلا به افتادگی پا به طرح، اطلاعات دموگرافی، علت و زمان شروع آسیب ثبت شد. بیماران را تحت معاینه کامل عصبی قرار گرفتند و سپس یک نورولوژیست مجرب در زمینه الکترودیاگنوز آنها راEMG-NCV نمود. بیماران بعد از تشخیص آسیب بطور معمول مداوا شدند. هیچ دخالتی در روند درمان بیماران و نوع درمان یادداشت شد. بیماران ماهیانه ویزیت شده، بهبود و تغییرات ایجاد شده در نوع درمان ثبت شد. در صورت انصراف، بیمار از مطالعه خارج شد. شش ماه بعد با توجه به سن، جنس، نوع و علت ضایعه، زمان بروز تا ارجاع و نوع درمان کلیه بیماران از نظر بهبود بررسی آماری شد.نتایج: 105 بیمار (61 مرد و 44 زن) با میانگین سن 17.3±45 سال در این مطالعه شرکت کردند. 56.2 درصد بیماران بهبود داشتند. فراوانی بهبود در ریشه عصبی 44.1%، عصب سیاتیک 75%، عصب پرونئال مشترک 75% و عصب پرونئال عمقی 88.9% بود که از لحاظ آماری معنی دار بود (0.005>P). فراوانی بهبود ضایعات اکسونال 53.5% و ضایعات دمیلینزان 100% بود که از لحاظ آماری معنی دار بود (0.028>P) .فراوانی بهبودی افتادگی پا در تروما 75.6%، رادیکولوپاتی 38.6% و در کمپرسیون موضعی 85.7% بود که از لحاظ آماری معنی دار بود (0.0001>P). فراوانی بهبود بر اساس درمان انجام شده از لحاظ آماری معنی دار نبود. 95% افراد بهبود یافته میانگین سنی 35-43 سال داشتند و 95% افراد بهبود یافته در فاصله زمانی 0.8 تا 2 ماه از زمان بروز ارجاع داده شده بودند که هر دو از نظر آماری معنی دار بودند (0.0001>p).بحث و نتیجه گیری: عوامل پیش بینی کننده فراوانی بهبود، طول مدت بین بروز اختلال تا ارجاع و سن بیمار است.
كلید واژه: اختلالات راه رفتن، عصبی، رادیکولوپاتی، عصب برونئال

توضیحات بیشتر